1393/2/28 2037

به نظر می رسد در نظام آموزشی ما، مدرسه یی موفق تر است كه امتحان و آزمون بیشتری برگزار كند و معلمی موفق تر است كه نمونه سوال بیشتری در اختیار دانش آموزان بگذارد!

نظام آموزشی امتحان زده و فاقد فلسفه !


یك روز در یكی از كلاس هایم تصمیم گرفتم به جای تدریس ماده درسی، كمی از تفكر انتقادی و مهارت های تاثیرگذاری برای دانش آموزان صحبت كنم. پس از مقدمه، كتاب مفیدی را در این زمینه به دانش آموزان معرفی كرده و از چند دانش آموز خواستم تا متنی از كتاب را در كلاس بخوانند. در پایان، از هر كدام از دانش آموزان خواستم تا مهم ترین یا به عبارتی تاثیرگذارترین جمله یی را كه از كتاب آموخته اند، روی تخته بنویسند و در مورد آن گفت وگو كنند. در پایان نیز از همه دانش آموزان خواستم تا سوالات خود را مطرح كنند.
 
محتوای برخی سوالات كه موجب تعجب و نیز تاسف من شد، این بود: «آیا موارد مطرح شده، جزو امتحان است؟ ! گویا دانش آموزان هر چیزی را از فیلتر امتحان یا آزمون می گذرانند. وقتی به دانش آموزان، فرصتی را برای مطالعه آزاد تخصیص می دهید، آنها یا شروع به صحبت با یكدیگر می كنند یا اینكه در نهایت، به بازخوانی و مطالعه كتاب های درسی شان می پردازند !

متاسفانه، نظام آموزشی ما به شدت امتحان زده است و كثرت آزمون ها و امتحانات، فرصت «تفكر» و حتی «تعقل» را از آنان سلب كرده است. به نظر می رسد در نظام آموزشی ما، مدرسه یی موفق تر است كه امتحان و آزمون بیشتری برگزار كند و معلمی موفق تر است كه نمونه سوال بیشتری در اختیار دانش آموزان بگذارد و البته در سوی دیگر این پازل، نگرش والدین از كاركرد مدرسه، این فرضیه را تایید می كند !

قرار است در آموزش و پرورش با برگزاری این همه امتحان یا آزمون، به كدام هدف یا اهداف راهبردی برسیم؟ این در حالی است كه از آموزش مهارت های زندگی و آماده شدن برای زندگی در مدارس ما خبری نیست ! تعدد آزمون در آموزش و پرورش كه البته در این زمینه رقابتی منفی نیز میان مدارس شكل گرفته است، دانش آموزان و حتی معلمان را «از خود بیگانه» كرده و نظام آموزشی را از فلسفه غایی خود تهی كرده است.

در نظام آموزشی ما فرصت با هم بودن نیست و ازخودبیگانگی در آموزش موجب شده است تا دانش آموزان هر كدام به صورت مجمع الجزایری پراكنده باشند و نتوانند مهارت های كار گروهی را كه الفبای ورود به دهكده جهانی است آموزش ببینند. تهی شدن نظام آموزشی از فلسفه و چرایی خود موجب شده است تا آموزش های مدرسه، تناسبی با واقعیت های جامعه نداشته و دانش آموزان پس از طی دوره مدرسه و حتی در سن بزرگسالی و آن هم از طریق آزمون و خطا، این مهارت ها را فرابگیرند.

جالب است كه با وجود این همه آزمون و تاكید بر امتحان در مدارس، رتبه های دانش آموزان ایرانی خیلی پایین تر از استاندارد آزمون های جهانی است. به عنوان مثال، آزمون های تیمز( TIMMS) هر چهار یا پنج سال یك بار میان برخی كشورها (در حال توسعه و توسعه یافته) برگزار می شود و میزان فراگیری دانش آموزان پایه های چهارم و هشتم را در دو درس ریاضی و علوم روشن می كند. برای نمونه، در سال 2007، ریاضی پایه چهارم دانش آموزان ایرانی 98 نمره از میانگین جهانی كمتر بوده است !

    یا می توان به سخنان رییس پژوهشگاه تعلیم و تربیت وزارت آموزش و پرورش اشاره كرد كه گفته بود دانش آموزان ایرانی از بین 30 كشور شركت كننده در آزمون تیمز و پلز كه هر پنج سال یك بار انجام می شود رتبه 29 را كسب كرده اند! به نظر می رسد كه نظام آموزشی ما نیاز به بازنگری و بازخوانی در زمینه «اهداف آموزشی»، «مواد آموزشی»، «منابع انسانی» و «روش های تدریس» دارد و این مهم جز با یك مدیریت علمی، توانمند و به روز محقق نخواهد شد.

توضیح: نظراتی که درج می شود، صرفا نظرات شخصی افراد است و لزوماً منعکس کننده دیدگاههای این وب سایت نمی باشد.

نظر شما

پرطرفدارترین مطالب امروز

تازه های آموزش

چرا دانش آموزان تقلب می کنند؟

بچه‌های آسمان: نبرد دانش آموزان کره با کنکور

بالا بردن انگیزه تحصیل دانشجویان

تاثیر جوّ و محیط مدرسه بر عملکرد تحصیلی

آموزش نخبه پرور؛ آری یا خیر؟

آموزش پیش دبستانی مهم است

معرفی کتاب: گاه و بی‌گاهی دانشگاه در ایران

کی اولین گوشی هوشمند را برای فرزندمان بخریم؟

احساسات و نیازهای کودکان در مناطق زلزله زده

کودکی دیجیتالی!!

حق آموزش برای همه آری، برای افغان ها خیر؟!

فرق مدرسه‌های جدید و قدیم

بازی خیال و خلاقیت در تصاویر کتب درسی

گفت‌وگو با مخترع «آ با کلاه»

عدالت آموزشی در مدارس ژاپن

مقابله با اضطراب آغاز مدرسه

سازمان ملل متحد و روز جهانی«سوادآموزی»

صنعت جدید رتبه‌بندی دانشگاه‌ها

اکثریت زنان، مدیران مردان

حجم تکالیف مدرسه چقدر باید باشد؟

بدترین سوالات برای بحث و گفتگو

زندگی و آراء فلاسفه آموزشی: ژان ژاک روسو

سرمایه انسانی نقطه پیوند

به بچه‌ها از خشونت و ترور چه بگوییم؟

چطور الگوهای مثبت برای بچه‌ها پیدا کنیم؟

آموزش در شبکه های اجتماعی