1393/4/26 1165

چرا دانشگاه‌های ما به یک آموزشکده صدور مدرک تبدیل شده؟

آموزشکده صدور مدرک؟


رضا منصوری، معاون پژوهشی وزارت علوم در دوران اصلاحات و استاد دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی‏ شریف است. او دانشگاه، دانشکده، استاد، دانشجو، وزارت ‏علوم، تحقیقات‏ و فناوری، شورایعالی انقلاب ‏فرهنگی و مجلس ‏شورای ‏اسلامی را در ماجرای فروش پایان‌نامه‌های دانشگاهی، به یک اندازه مقصر می‌داند و سوالی مشابه را از همه نهادها می‏پرسد: «چرا استادان راهنما، مشاور و داور، قبل از خواندن دقیق پایان‏ نامه اجازه دفاع می‌دهند؟ چرا دانشکده و گروه و بقیه استادان متوجه نمی‌شوند که پایان ‏نامه بازاری است؟ آیا مسایل مالی استادان یا بیکاری دانشجویان، دلیل این معضل است؟ چرا وزارت علوم و مجلس‏ شورای ‏اسلامی کاری نمی‌کنند؟»
 
سوالات دکتر منصوری همچنان ادامه دارد: «چرا جامعه ما به خلسه‏ ای رفته که بنیان اخلاقی- علمی به اضمحلال می‌رود و هیچ‌کس در این‌باره پرسش نمی‌کند؟ چرا دانشگاه‌های ما به یک آموزشکده صدور مدرک تبدیل شده؟ چرا وزارت‏ علوم، تحقیقات ‏و فناوری تعریف کمیت علم و دانشگاه را می‏پذیرد؟ آیا کسی متوجه نیست که این یک ضرر ملی است؟ چرا قوه‏‌مقننه و قوه‏ مجریه به این مساله رسیدگی نمی‌کنند؟ چرا شورای انقلاب فرهنگی هیچ عکس ‏العملی نشان نمی‌دهد؟ باید ببینیم که چه بر سر خود آورده‏ایم؛ شده‏ایم موجوداتی مدعی، امتیازجمع‌کن، ISI فروش، رساله‌بنویس و رساله ‏فروش و دامنه این آسیب روزبه‌روز در حال گسترش است.»

برای حل مشکل فروش پایان‌نامه‌های دانشگاهی چه راهکاری باید در پیش گرفت؟ منصوری در این‌باره می‏گوید: «دانشگاهیان انتظار جدیت دارند. وزارت ‏علوم، تحقیقات ‏و فناوری اختیار برخورد دارد و می‌تواند جلوی خطای علمی را با بازبینی پایان‏ نامه‌ها، برخورد جدی با خاطیان، اخراج، اخطار و کاهش مقام علمی آنها بگیرد. باید دانشگاه، استاد و دانشجو متوجه ارزش کار علمی شوند. استاد باید پایان‏نامه را دقیق بخواند و در طول انجام کار نظارت پیوسته داشته باشد. دانشگاه باید تا زمانی که از کیفیت کار مطمئن نیست اجازه دفاع و فارغ ‏التحصیلی به دانشجو ندهد. مساله نهایی خلأ قانونی در برخورد با شرکت‌هایی است که پایان‏ نامه می‏نویسند.»

برخی اوقات گفته ‌شود فناوری‌های جدید و حجم زیاد اطلاعات، امکان نظارت دقیق تحقیقات علمی را کاهش داده است. معاون اسبق پژوهشی وزارت علوم در این‌باره می‌گوید: «منظور از نظارت علمی، نظارت دولتی نیست. مشکل دانشگاه‌های امروز، نبود نهادهای درون‌دانشگاهی، اجتماع ‏علمی و گفتمان‏ علمی است. با تقویت اجتماع علمی و ارتباط منسجم گروه‌ها می‌توان به کیفیت علم و پژوهش و نظارت بر آن کمک کرد. پژوهش از طریق گفتمان‏علمی در اجتماع ‏علمی معنا پیدا می‌کند.»

حال این سوال مطرح می‌شود که آیا سرقت علمی جرم است یا امری غیراخلاقی؛ چه ظرفیت قانونی برای برخورد وجود دارد؟ منصوری می‌گوید: «شرکت‌ها در مرز قانون حرکت می‌کنند. البته قانونی هم برای برخورد وجود ندارد. در این چرخه، دانشجو خواهان دریافت این خدمات است. موسسه پایان‏نامه و مقاله‏نویسی کار می‌کند. معضل بیکاری هست و نهادهای علمی و نظارتی متوجه عمق فاجعه نیستند.

توضیح: نظراتی که درج می شود، صرفا نظرات شخصی افراد است و لزوماً منعکس کننده دیدگاههای این وب سایت نمی باشد.

نظر شما

پرطرفدارترین مطالب امروز

تازه های آموزش

چرا دانش آموزان تقلب می کنند؟

بچه‌های آسمان: نبرد دانش آموزان کره با کنکور

بالا بردن انگیزه تحصیل دانشجویان

تاثیر جوّ و محیط مدرسه بر عملکرد تحصیلی

آموزش نخبه پرور؛ آری یا خیر؟

آموزش پیش دبستانی مهم است

معرفی کتاب: گاه و بی‌گاهی دانشگاه در ایران

کی اولین گوشی هوشمند را برای فرزندمان بخریم؟

احساسات و نیازهای کودکان در مناطق زلزله زده

کودکی دیجیتالی!!

حق آموزش برای همه آری، برای افغان ها خیر؟!

فرق مدرسه‌های جدید و قدیم

بازی خیال و خلاقیت در تصاویر کتب درسی

گفت‌وگو با مخترع «آ با کلاه»

عدالت آموزشی در مدارس ژاپن

مقابله با اضطراب آغاز مدرسه

سازمان ملل متحد و روز جهانی«سوادآموزی»

صنعت جدید رتبه‌بندی دانشگاه‌ها

اکثریت زنان، مدیران مردان

حجم تکالیف مدرسه چقدر باید باشد؟

بدترین سوالات برای بحث و گفتگو

زندگی و آراء فلاسفه آموزشی: ژان ژاک روسو

سرمایه انسانی نقطه پیوند

به بچه‌ها از خشونت و ترور چه بگوییم؟

چطور الگوهای مثبت برای بچه‌ها پیدا کنیم؟

آموزش در شبکه های اجتماعی